Innerlijke Vrede – Excerpt

Ego en wezen

Het ego is een woord waarachter zich een heleboel verschillende opvattingen kunnen verschuilen. Iets wat dus wat verduidelijking nodig heeft in hoe het in dit boek gebruikt wordt. Het ego kent een aantal gebieden waarover het zijn aandacht dient te verdelen.

Het fysieke ego

Kijken we naar de functie van het ego in ons lichaam dan is het ego overweldigend indrukwekkend. Het ego in het lichaam draagt zorg voor het zo lang mogelijk behouden van alle activiteiten in dat lichaam. Alle taken van alle systemen in het lichaam zijn gebaat bij een goed functionerend ego! Het ego is de energie van behoud.

Op plaatsen waar te weinig ego-energie aanwezig is in het lichaam wordt dit kenbaar gemaakt. De plek die gekozen wordt om de spanning of pijn kenbaar te maken is de beste plek in het lichaam om de achterliggende oorzaak (te weinig ‘eigenbehoud’) te vertegenwoordigen. Dit levert altijd spanning op. Spanning is het min of meer stagneren van de natuurlijke informatiedoorstroming. De plek krijgt te weinig nieuwe informatie.

De drie ego-delen

Het ego bestaat uit een bewust deel, een onderbewust deel en een onbewust deel. De onderbewuste leeft onder het bewuste. Daar ben je je niet bewust van.  Het onbewuste ego-deel leeft zonder het bewuste. Daar ben je je dus óók niet bewust van. Kortom: van 2/3e deel van het ego ben je je niet bewust!

Het bewuste ego-deel vormt het wakkere bewustzijn van overdag met het actieve denken, het kunnen plannen en het contact maken met de buitenwereld. De functie van dit ego-deel is bewustwording.

Het bewuste ego-deel vormt de verbinding met de buitenwereld! Dit deel denkt betekenis te geven aan alles wat het dagelijks beleeft.

Bij nader onderzoek blijkt het grootste deel van de betekenis afgegeven te worden door het onderbewuste ego-deel.

Dit onderbewuste ego-deel is namelijk in staat om de huidige informatie razendsnel te vergelijken met alle ooit eerder ingebrachte gegevens. De zintuiglijke informatie, die nu aangeleverd wordt, krijgt betekenis dankzij vergelijking met het verleden. Hierdoor wordt de informatie van vandaag gekleurd door het verleden.

De betekenisgeving die er aan de zintuiglijke waarneming meegegeven wordt, brengt in het lichaam chemische reacties teweeg die het bewuste ego-deel gevoelens noemt. Het onderbewuste vormt dus veel van de gedachten en gevoelens! En daar ben je je niet bewust van.

Het bewuste ego-deel gebruikt maar een paar procent van de totale ego-capaciteit. De onderbewuste en onbewuste ego-delen gebruiken het grootste deel van de totale ego-capaciteit! Ze gebruiken ongeveer 95%! Hier beleeft het ego zijn functie als energie van behoud. En behouden kunnen deze delen als de beste!

Deze delen houden alle lichaamssystemen zo goed mogelijk aan de gang zonder dat er bewuste aandacht voor nodig is! En dat zijn heel wat systemen. Denk even aan ademhaling, hartslag en spijsvertering, zenuwstelsel, lymfestelsel en nog tal van andere lichamelijke functies. Plus alle bewegingen en houdingen etc. Verder alle programma’s over ‘hoe ergens over te denken en wat daarbij te voelen’.

Het onderbewuste ego-deel vormt het besturingssysteem waarmee lichaam, gedachten en gevoelens hun samenspel kunnen beleven! Dit ego-deel bepaalt hoe ‘dat-wat-je-beleeft’ mening krijgt, en hoe je iets beoordeelt.

Het onderbewuste ego heeft herinnering en programmatie voor de gedachten en gevoelens, voor het bewegen van het lichaam en voor het besturen van alle lichaamsfuncties. Geen wonder dat het bijna de hele egocapaciteit nodig heeft!

Het onbewuste ego-deel brengt het karma het ego binnen! De informatie, die in dit ego-deel opslag vindt, is verbonden met het collectieve bewustzijn. Het onbewuste ego brengt informatie naar boven die niet vanuit zintuiglijke input ontstaat!

Het is een indirecte vorm van vage angst of twijfel. Deze informatie blijft leven in het onbewuste ego-deel en blijft hierdoor aanwezig als iets onbestemds in jezelf waar je geen woorden aan kan geven.

Niet alle zintuiglijke informatie wordt doorgegeven aan het wakkere bewustzijn, het bewuste ego-deel. De ‘overtollige informatie’ blijft in het onderbewuste en onbewuste. Deze overgebleven informatie activeert echter óók chemische reacties in het lichaam! Reacties die ditmaal niet begrepen kunnen worden door het wakkere bewustzijn. Hieruit kunnen bovendien lichamelijke spanningen ontstaan, waarvan het bewuste ego-deel de herkomst niet kan benoemen.

Kort samengevat:

Bewust ego is het wakkere, dagelijkse bewustzijn.
Onderbewust ego is het daadwerkelijke besturingssysteem.
Onbewust ego brengt karma het ego in.

Gevoelens en het ego

Een gevoel is iets wat in het innerlijk of in het lichaam waargenomen kan worden. Gevoelens zijn persoonlijk. Het is mogelijk om alle gradaties van gevoelens – van miniem tot zeer krachtig – in beleving te brengen. Wanneer de minieme gevoelens in jezelf onopgemerkt blijven en er toch bewustwording nodig is, zullen gevoelens sterker aanwezig raken. Ze zullen zich meer en meer versterken totdat er op een gegeven moment een duidelijke emotie ontstaat. Een emotie is de uiting van een gevoel dat niet langer binnengehouden kan worden.

Een gevoel kan veel langer aanwezig blijven dan een emotie. Zolang gevoelens binnen gehouden worden, leiden ze een redelijk onzichtbaar leven. Daar waar gevoelens ‘slepend’ worden, creëren ze een gewoontegevoel dat niet eens meer opgemerkt wordt. Langdurige gewoontegevoelens worden vertaald in spanningen in het lichaam. Deze spanningen worden geleidelijk aan krachtiger zodat er bewustwording naartoe getrokken wordt.

Het lichaam is de enige plaats waar alle informatie tot beleving komt.

Het ego en bewustwording

Het bewuste ego creëert de illusie dat de dag gevuld wordt met actief zelfgestuurd denken. Het actieve denken kan inventief, origineel, fantasievol, logisch, artistiek en creatief zijn. Zodra echter het actieve denken even stopt, wordt ‘het gat’ direct opgevuld met gedachten uit het onderbewuste. Meestal zonder dat we dat in de gaten hebben.

Gedachten worden in het innerlijk beleefd als woorden, beelden en gevoelens. Daar waar we een gedachte oppakken en erover gaan nadenken ontstaat een verbinding tussen het onderbewuste en het bewuste ego-deel. Met aandacht leren luisteren naar je gedachten is leren wat er aanwezig is in het onderbewuste én leren inzien wat er ontbreekt. Als er ontbreekt dat je een gevoel van trots hebt als je een moeilijke klus geklaard hebt, of als er ontbreekt dat je jezelf beloont als je iets gedaan hebt waar je bang voor bent, is er aanvulling nodig.

Wat er dan ontbreekt in gedachten is zelfwaardering.

Dat wat langdurig ontbreekt vertaalt het lichaam keurig in spanning, pijn of ziekte. ‘Jezelf kleiner maken dan dat je bent’ doet uiteindelijk pijn. Het lichaam vertaalt dit steeds sneller in spanning en/of pijn naarmate dit vaker voorkomt. Er is aandacht nodig voor de gedachten die niet automatisch gedacht worden.

Wanneer het dagbewuste ego eenmaal weet wat er ontbreekt, zal het inzien dat er in het onderbewuste nog geen programma voor bestaat. Een nieuw programma aanmaken is herhalen, herhalen, herhalen totdat het in het onderbewuste als programma aanwezig is. In het onderbewuste dient het aanwezig te zijn om als automatisme te kunnen gaan fungeren. Dankzij communicatie met anderen kunnen we inzien of een programma in het onderbewuste zinvol is of dat er een verandering wenselijk is.

Het ego en anderen

Het bewuste ego heeft een duidelijke streep tussen ‘mij en jij’, waarbij het wel een ‘ons’ kan worden maar met behoud van het ‘mij en jij’. Als het teveel een ‘ons’ wordt, verliest het ego aan zeggingskracht.

Het ego waardeert verschillen. Het ego heeft voldoende eigenheid nodig tijdens het functioneren in een groep.

Het bewuste ego heeft het meest te beleven in relatie met anderen. Interactie tussen mensen blijft een mix van álle ego-delen. Ieder contact met een ander kán het innerlijk beroeren, maar dat hoeft niet.

Wordt het innerlijk geraakt en wordt het beroerd, dan is er iets te leren. Wordt het innerlijk geraakt en wordt het enthousiast, dan is er iets te geven. Wordt het innerlijk niet geraakt, dan is het contact oppervlakkig. Beleeft het innerlijk een samengaan, dan lossen tijdelijk de bewuste ego’s op. Dit is altijd maar even, want een ego kan niet zonder zichzelf als vrijstaand individu.

Het onbewuste ego draagt zorg voor het karmisch gedrag. Dit is gedrag dat het bewuste ego verrassen kan. Wat er ook aan gedrag aangedragen wordt, de interactie zal aan alle partijen karmische ervaring brengen.

Het onbewuste ego voelt zich het prettigst in een veilige omgeving, waarin het niet heen en weer geslingerd wordt tussen uitersten.

Daar waar karmische beleving nodig is, zal onbalans aangedragen worden. Onbalans die het hele ego-systeem beïnvloedt! De karmische invloed start bij het onbewuste ego-deel, zal daar invloed uitoefenen en zich uiteindelijk verspreiden tot in het bewuste ego.

Vergelijken, gevoel en richting

Om iets te kunnen behouden heeft het ego tegenstellingen als hulpmiddel. Alle gradaties tussen prettig en onprettig zijn fraseringen van een tegenstelling. Dit heeft een bedoeling! Het beleven in een tegenstelling zorgt ervoor dat het ego kan gaan vergelijken. Zeker als er een richting in de tegenstelling zit zoals bij geven of nemen.

Vergelijken brengt altijd wel een vorm van prettig of onprettig teweeg en vormt daarbij een gevoel. Gevoelens zijn hulpmiddelen van het ego om de gradaties in een tegenstelling te herkennen.

Hoe subtieler gevoel herkend wordt, hoe verfijnder het ego vergelijkt!

Het gebruik maken van richting is het krachtigste hulpmiddel van het ego om zichzelf aanwezig te houden! Met richting is immers zoveel te doen. Zodra er richting aan iets gegeven wordt, ontstaat er ‘doen’. Doen is aan richting gevolg geven. Door iets te doen is het ego aanwezig. Zolang er doen is, is er ook ego. Niets doen is voor het ego heel erg moeilijk.

Karma

Op onbewust niveau wordt karma overgedragen van de ouders op het kind. Over het algemeen zijn de ouders zelf nog te jong om al voldoende weet te hebben van het karma dat ze zelf hebben meegekregen. Ze zitten nog volop in het beleven ervan. Karma moet namelijk eerst beleefd worden. En pas na voldoende beleving kan er karmisch iets gaan veranderen. De meeste ouders dragen zorg voor het kind en dragen daarbij angst voor het verliezen van het kind. Hierdoor zal het kind op onbewust ego-niveau gevoed worden met angst.

Het meest krachtige middel van het ego is angst. Angst verspreidt zich op bewust, onderbewust en onbewust ego-niveau in het lichaam en de geest van een persoon.

Op bewust ego-niveau zorgt angst juist voor de pure beleving van de ego-energie. Er kan zo beleefd worden hoe krachtig, hoe omvattend en hoe diep de ego-energie verankerd is.

Het wezen

Wanneer we de overstap maken van het ego naar het wezen stappen we werkelijk over naar een andere energie! Het wezen in jou zal het komende  stuk tekst  kunnen beamen. Het ego zoekt hiervoor bewijs, wat het niet vindt omdat het wezen uit een andere energie bestaat dan het ego kan bevatten. Ik schrijf dit niet om het je moeilijk te maken, maar om je te laten realiseren dat het écht absoluut een andere energie is! Laat je meenemen naar de energie van het wezen:

Alles begint uit … en lost op in liefde.

Liefde is de kracht waardoor het licht zich kan manifesteren. Liefde is de kracht waarmee gemanifesteerde creaties tot uitwerking en oplossing gebracht kunnen worden.

De ziel is en blijft trillingsvrij. De ziel schept het inhakende vermogen. Het inhakende vermogen creëert vervolgens het wezen.

Het wezen brengt hiermee het leven tot in de stoffelijke materie.

De materie wordt bezield. Al het leven is bezield!

De materie vormt de waarneembare realiteit. Hierin bestaan ongelooflijk veel gradaties tussen allerlei tegenstellingen. Met deze tegenstellingen heeft het ego te maken. Het wezen heeft geen last van polariteiten, omdat het wezen niet bestaat in tegenstellingen.

Het wezen is direct verbonden met het inhakende vermogen van de ziel. Het wezen is in staat om de zielsbedoeling te blijven volgen en zal dit ook doen tijdens het leven. Het wezen zal je steeds in omstandigheden brengen waarin je verder komt in de beleving van de zielsbedoeling.

Het wezen in jou is het deel dat verbonden is met de liefde. Het wezen in het lichaam is verbonden met intentie, met intuïtie. Wanneer er  liefde tussen wezens stroomt veroorzaakt het vermeerdering van verbinding, bundeling en trillingsvrijheid. De hartsverbondenheid tussen wezens is bijzonder, omdat hierbij de uitwisseling in energie (in het “licht”) plaatsvindt zonder de lichamen te raken. Liefde, licht en kracht zijn begrippen in de spirituele wereld. Ze vertegenwoordigen de energieën die we in wezen zijn. Het is de kracht van wezens om met liefde te communiceren in het licht.

Een wezen leeft in het Nu.
Het wezen is tijdloos maar leeft tijdelijk in de tijd.

Het wezen is onbeperkt, maar leeft in de compactheid van de stof.
Het wezen is volkomen verbonden.
Het wezen draagt bij aan het eenheidsgevoel en het levert alle eenheidswaarnemingen.
Hoe sterker de verbondenheid van het wezen kan doordringen in de persoonlijkheid, hoe meer ervaringen in heelheid er zullen zijn.
Heelheid is anders dan eenheid. Eenheidservaringen komen vaak voor.
Ervaringen in heelheid brengen het wezen in aanraking met de ziel.

Het wezen brengt zichzelf tot zichtbaarheid via het geweten.

Wat er in zielsbezit aanwezig is, kan dankzij het geweten doorsijpelen naar het wezen in de persoonlijkheid. In de persoonlijkheid ‘wonen’ ego en wezen als twee verschillende energiestromingen naast elkaar. Het ego heeft te behouden en te leren in verschillen. Het wezen heeft de zielsbedoeling waar te maken. Zowel ego als wezen dragen hun eigen bewustwording aan, opdat het ego leert dat ieder wezen een eigen zielsopdracht te vervullen heeft.

Het wezen is betrokken bij wat anderen aangedaan wordt!

Op wezensniveau is er bewustheid over wat de eigen persoonlijke acties veroorzaken in de levens van anderen. Op wezensniveau vindt de opbouw van karma plaats. Het wezen brengt via de zielsbedoeling karma tot leven. Tegelijkertijd staat het wezen in verbinding met het hart en het hart is in staat om in te zien wat mogelijke gevolgen van de eigen acties kunnen zijn voor andere wezens.

Het wezen kan geen rekening houden met zichzelf als een apart iets. Het wezen draagt altijd verbinding met andere wezens. Het is voor een wezen niet van belang of de persoonlijkheid zich daar wel of niet van bewust is. Een taak van het wezen is om te overzien wat de acties van de persoonlijkheid veroorzaken in de wereld. Het zal bij het veroorzaken van leed informatie ontvangen van de ziel om dit in evenwicht te brengen, zodat er bij alle betrokkenen bewustzijnsvergroting optreedt. Aangezien het wezen in de tijdloosheid leeft, wordt er geen tijdslimiet aan de balancering verbonden. Dit is karmische werking.

Toch… wanneer je merkt dat je een zelfde soort ervaring meemaakt als een van je ouders, dan kun je hierin karma terugvinden.

Het geweten is dat wat er in de ziel aanwezig is en waar het wezen mee verbonden is. Het geweten geeft via het wezen een signaal af, waardoor je teruggehouden wordt of juist geactiveerd.

Het wezen weet de weg! Dankzij de zielsbedoeling zul je op ieder moment waar nodig vanuit het geweten een juist antwoord ontvangen voor de situatie. Het gaat hierbij om de stem van het geweten, niet om de intuïtie. Het geweten brengt het ‘directe weten’ voort. Je ‘weet’ iets zonder dat je gegevens hebt die dit weten kunnen staven. Intuïtie is gekoppeld aan een gevoel en dat gevoel vormt de richtingaanwijzer.

Met dit ‘directe weten’ wordt een heel ander weten bedoeld dan het weten in het ego. Bij het ego valt het woord ‘weten’ in de categorie ‘kennis en kunnen hebben over’.

Het woord ‘weten’ in het wezen heeft de betekenis heeft van ‘in zielsbezit hebbende’. Iets in zielsbezit hebben betekent dat het wezen hiervan direct gebruik kan maken, zonder dat het eerst beleefd hoeft te worden.

De ziel is bewust dat ‘wat er aangedragen wordt vanuit de omgeving’ leerstof is om liefde te versterken. Het wezen kan prima omgaan met de wispelturigheid van dit aanbod.

Het wezen weet dat alles wat er in het leven verschijnt de juiste omstandigheid is die ondersteunend is om karma te beleven, in- of op te lossen. Karma is belevend erven.

Karma dient dus eerst beleefd te worden!

Karma inlossen brengt het wezen belevingen in balancering en herstel. Bij het oplossen van karma worden de ervaringen overgebracht naar het geweten van de ziel. Een stukje karma opgelost hebben is beleven dat iets lastigs niet langer in je leven verschijnt.

Er kan geen karma ingelost of opgelost worden zonder de beleving en de bewustwording ervan! Bovendien weet de ziel dat dat samen met andere wezens dient te gebeuren. Zodat er voor alle betrokkenen zoveel mogelijk de juiste beleving ontstaat. Een ziel beseft dat alles wat er gebeurt op iedere moment voor alle betrokkenen het juiste is. Hoe er ook op wordt gereageerd!

Wat we elkaar aandoen ontstaat omdat we met zijn allen op weg zijn naar de ontwikkeling van bewuste wezenskracht. Het wezen als vertegenwoordiger van de ziel kent geen oordeel. Het zal zich niet bemoeien met een leerproces, maar het zal via intuïtie en geweten (via gevoel en gedachten) informatie aandragen om het leerproces zo soepel mogelijk te laten verlopen voor zoveel mogelijk betrokkenen. Het wezen is altijd ondersteunend aan de zielsbedoeling.

Wezens kunnen op wezensniveau alleen maar ondersteunend zijn. Soms merk je dat je zelf reageert op een manier die je normaal nooit zou kiezen. Wanneer dit gebeurt in de directe omgeving van anderen kan het zijn dat je meeleeft in hun karma.

Wanneer het voor jezelf consequenties heeft, is er zeker verbondenheid in karma aanwezig. De gebeurtenis heeft ook voor jezelf nut. Wanneer het voor jezelf geen consequenties heeft, ben je een bijdrage geweest in het karma van de ander. Ook hiervoor worden wezens ingezet door de werking. Alles is mogelijk. Het gaat altijd om karmische ondersteuning en verbondenheid.

Het wezen brengt je steeds opnieuw in aanraking met dat wat er in jouw leven de bedoeling is om in ervaring gebracht te worden. Het weet iedere keer wel weer iets onder de aandacht te brengen. Het wezen is als een perpetuum mobile, altijd in beweging.

De persoonlijkheid

De persoonlijkheid draagt zowel de wezensenergie als de ego-energie in zich. Het wezen zorgt voor de energie van de mogelijkheden en brengt bovendien de levensenergie het lichaam in. Het ego zorgt voor de verwerkelijking van de polaire werking. Het ego gaat maar één leven mee en heeft de taak om de uniciteit neer te zetten.

Wanneer ego en wezen tegelijkertijd aanwezig zijn in het Nu, dan ervaar je tweevoud. Dit is volle potentie in aandacht. Er leven twee verschillende visies op hetzelfde moment in je! De ene visie is gekleurd naar het verleden en de andere is gericht op evolutie.

De verschillen tussen het wezen en het ego zijn groots. Over het algemeen is het ego de praatjesmaker en is het wezen de stille stem die spreekt zonder geluid. Terwijl beiden tegelijkertijd aanwezig zijn in lichaam en geest, heb je uitsluitend in bewuste tweevoudigheid écht de keuze om bewust naar het wezen te luisteren.

Het wezen heeft altijd de potentie om je een weidser perspectief te bieden. Potentie en aandacht, wezen en ego, idee en manifestatie.

Het ego gebruikt overleven, beschermen en zich manifesteren als krachten om zichzelf een stevige positie toe te kennen. Het wezen heeft liefde, licht en kracht in zich als mogelijkheden om te delen.